Zakopane, piękno Tatr i cały świat

Hala Gąsienicowa, schronisko Murowaniec

Hala Gąsienicowa

Hala Gąsienicowa to jedno z najpopularniejszych miejsc w Tatrach. I nic dziwnego, bo szlak jest łatwy i niedługi, a wprowadza nas w prawdziwy wysokogórski krajobraz. Leży w odległości 5 km na południowy wschód od Zakopanego i zajmuje cały obszar Czarnej i Zielonej Doliny Gąsienicowej, a nawet górną zalesioną część Doliny Suchej Wody. Hala powstała na skraju Tatr Wysokich i Zachodnich. Znajdujące się na tarasach Królowe Rówienki należały do dwóch hal. Mniejsza, południowa część do Hali Gąsienicowej, większa, północna do Hali Królowej. Obecnie na Hali znajduje się popularne schronisko Murowaniec.

Jak dostać się do Kuźnic?

Musimy dostać się do Kuźnic. Są trzy opcje dojazdu:

  1. Pierwsza z nich, to dojazd do Kuźnic autobusem, busem z dworca autobusowego, bądź z centrum miasta. Bilet kosztuje 3 zł, często w sezonie drożeje do 4 zł. Przystanek autobusowy, znajduje się przy Alejach 3-go Maja, następny na ulicy Zamoyskiego niedaleko Watry, kolejny przy Kościele Św. Krzyża, przy Rondzie Jana Pawła II, zwanym jako Rondo Kuźnickie, ostatni przystanek jest już na samej drodze do Kuźnic 1 km przed dolną stacją kolejki.
  2. Druga opcja to, dojazd do Ronda Jana Pawła II, własnym transportem, tam na płatnym parkingu zostawiamy samochód, następnie możemy przesiąść się do komunikacji miejskiej, gdyż dalsza podróż własnym samochodem jest zakazana, ale również możemy tą trasę pokonać na pieszo. Od Ronda to około 2 km drogi.
  3. Trzecia opcja, to możliwość podjazdu od ulicy Karłowicza, tam na płatnym parkingu zostawiamy samochód, a resztę trasy około 1 km, trzeba już pokonać na piechotę. Większość turystów pokonuje tą trasę na pieszo, delektując się przyrodą.

Oczywiście każdy może tutaj dojść na piechotę, jak ma tylko ochotę. 😉

Informacje

  1. Długość szlaku – około 5 km w jedną stronę
  2. Kolor szlaku  –  niebieski
  3. Czas przejścia – około 1h 30 w jedną stronę.
  4. Schronisko – 1505 m n.p.m.
  5. Trudność – średnia / w okresie zimowym bardzo ślisko zwłaszcza na początku szlaku mogą przydać się raki.
  6. Szlak nadaje się dla rodzin z dziećmi. Brak możliwości podjazdu wózkiem.
  7. Nie można wprowadzać psów.

Kuźnice

Jesteśmy w Kuźnicach, wysiadając z busa skręcamy lekko w lewo. Przechodzimy przez mostek nad wodami potoku Bystrej i Jaworzynki. Po prawej stronie mijamy kasę biletową, następnie szlak się rozgałęzia, żółty przez Dolinę Jaworzynki, a niebieski przez Boczań. W jednym i drugim przypadku czas przejścia wynosi 1 h 55 min. Bardziej popularny szlak wiedzie przez Boczań, i tędy właśnie będziemy podążać. Dla urozmaicenia krajobrazowego warto wybrać się trasą przez Boczań,a wrócić Doliną Jaworzynki.

Opis szlaku

Trasa przez Skupniów Upłaz nie należy do trudnych, pozwala na stopniowe pokonywanie wysokości przez cały czas wędrówki i równomierne rozłożenie wysiłku. W okresie zimowym, szlak potrafi być bardzo śliski, więc wskazane będą raki. Idziemy niebieskim szlakiem, suma wzniesień wynosi 550 m. Z Kuźnic przez mostek nad wodami potoku Bystrej i Jaworzynki droga wchodzi w świerkowo-jodłowy las i wznosi się dość stromo po kamieniach do góry, do rozdroża ze ścieżką na Nosal. Gdybyśmy chcieli pójść na Nosal to dalszą trasę będziemy pokonywać zielonym szlakiem.

Następnie ścieżka skręca w prawo stokiem Nieboraka, wzdłuż terenów ujęć wodociągowych. Dochodzimy do pierwszego punktu widokowego na trasie, który znajduje się pomiędzy drzewami, możemy z niego wypatrzeć Kalatówki i Giewont, który z tej perspektywy wygląda imponująco.

Dochodzimy do kolejnego ostrego zakrętu tym razem w lewo, gdzie ścieżka wchodzi na grzbiet Boczania. Za leśnym wzniesieniem (Wysokie 1287 m) kończy się las, a w górę dźwiga się grzbiet Skupniowego Upłazu. Stąd już zaczynają się rozpościerać piękne widoki. Po prawej stronie wyłania się Giewont. Przy dobrej pogodzie w dali widać nawet Babią Górę. Dochodzimy do Przełęczy między Kopami (1499 m).

Babia Góra w chmurach

Z Skupniowego Upłazu po lewej stronie widać Dol.Olczyską nad którą góruje goła czuba Kopieńca.

Szlak ten idealnie nadaje się zimą dla skiturowców.

Przełęcz między Kopami

Przełęcz ta nazywana była niegdyś Karczmiskiem, a to za sprawą, że stał tu niegdyś barak górniczy. Tutaj najczęściej turyści robią pierwszy przystanek, i delektują się panoramą. W tym miejscu dochodzi też żółty szlak z Doliny Jaworzynki.

Następnie szlak wiedzie depresją, a potem przez spłaszczenie Królowej Równi, obniża się i ciągnie się przez bujne kosówki i kępy świerków. We mgle lub zamieci, zdarzały się tutaj wypadki śmiertelne na skutek pobłądzenia.

Hala Gąsienicowa

Idąc dalej dochodzimy do najprawdopodobniej najwspanialszego widoku wysokogórskiego w całych Tatrach. Widok zapiera dech w piersiach, bez względu na porę roku. To magiczne miejsce przyciąga tłumy turystów, a wielu taterników, alpinistów i himalaistów, właśnie tutaj rozpoczęło swoją przygodę z górami. Latem cudownie kwitnie Wierzbówka Krzypica, która ozdabia różowym kolorem całą dolinę. Zimą mgły, zaspy i pięknie oszronione drzewa przysparzają o zawrót głowy.

Na Hali oprócz samego schroniska stoi, leśniczówka „Księżówka” TPN, której pracownicy obserwują zarówno turystów, jak i florę i faunę tatrzańską. Jest też strażniczówka TPN „Gawra”, baza taterników „Betlejemka” i dwa szałasy. Nazwa Betlejemki pochodzi od skojarzenia ze skromną, biblijną stajenką w Palestynie. To malutkie drewniane Schronisko Bustrzyckich, które powstało około 1914 r. Jest dziś przede wszystkim siedzibą Centralnego Ośrodka Szkolenia Polskiego Związku Alpinizmu. Odbywają się tutaj różnego rodzaju kursy związane ze zdobywaniem uprawnień. W schronisku znajduje się jedna sala zbiorowa, z nowoczesnymi sanitariatami i kuchnią turystyczną. Betlejemka pełni jednak wyłącznie funkcję szkoły i bazy noclegowej dla taterników nie prowadzi żadnych usług handlowych, czy gastronomicznych. Powyżej znajduje się Stacja Obserwacyjna Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN.

Hala Gąsienicowa to przede wszystkim cudowna panorama zarówno na samą Halę, jak i na grań Tatr od Piramidy Żółtej Turni, Kościelca, Świnicy i Orlą Perć. Tu znajduje się największy w polskich Tatrach, węzeł szlaków turystycznych. W okresie letnim przez Halę Gąsienicową przewija się około pół miliona osób.

Historia

Sama Hala Gąsienicowa jest sztuczną łąką powstałą w miejscu wykarczowanego lasu, gdzie w przeszłości tętniła życiem pasterskim i była odwiedzana przez zbójników. Stały tutaj szałasy i szopy pasterskie. Była to hala wybitnie wysokogórska, zawalona olbrzymimi głazami poprzerastanymi kosówką w otoczeniu wysokich masywów skalnych i licznych stawów. Dawniej Halę nazywano Halą Stawy, Halą ku Stawom, Dolina Siedmiu Stawów, lub Halą przy Stawach. Obecna nazwa hali pochodzi od góralskiego rodu Gąsieniców z Zakopanego, którzy w XVII wieku byli jej właścicielami.

Lata 1920-1935 , Szałasy na Hali Gąsienicowej.

Zdjęcie udostępnione z internetu. Fotopolska.eu

Schronisko Murowaniec

Schronisko Murowaniec położone w Dolinie Suchej Wody Gąsienicowej na wys.1500 m n.p.m. Zostało zbudowane w latach 1921-25, do którego doprowadzono utwardzoną drogę, używaną m.in. do zaopatrzenia schroniska. Podczas budowy schroniska dużą trudność sprawiał transport wielotonowych bloków skalnych, dlatego spod Kościelca zbudowano nawet kolejkę wąskotorową. Działania te znacznie przyspieszyły dalsze prace. W 1923 roku schronisko przykryto dachem i zakończono prace budowlane. Uroczystego otwarcia Murowańca dokonano 12 lipca 1925 roku przy udziale prezydenta RP Wojciechowskiego i wielu innych znanych osobistości. Jedni nazywają je najpiękniejszym schroniskiem tatrzańskim, a inni, wśród nich znany taternik Mieczysław Świerz nazywali schronisko murowaną fortecą. Murowany budynek zainspirował turystów do nadania mu nazwy Murowaniec. Jako jedno z nielicznych schronisk przetrwało wojnę, bez uszczerbku zarządzany przez austriackiego administratora. Dopiero po wojnie został zdewastowany przez żołnierzy radzieckich, którzy urządzili tu swoją graniczną stanicę.

Zwrócony później Polskiemu Towarzystwu Tatrzańskiemu przeszedł w latach 1950-51 generalny remont i rozbudowę o zachodnie skrzydło. Na poddaszu powstałą duża sala noclegowa, nazywana przez taterników i turystów trumną, przez osobliwy kształt. W 1949 roku otwarto tu placówkę naukową Polskiego Towarzystwa Geograficznego ze stacją meteorologiczną i centrum badania pokrywy śnieżnej. W 1963 roku schronisko częściowo strawił pożar. Spaliła się wieżyczka, poddasze i dwa niższe piętra, a woda zalał parter. Odbudowa schroniska trwała 4 miesiące i w kwietniu w 1964 roku schronisko zostało oddane do użytku i do dzisiaj służy turystom.

Schronisko posiada 116 miejsc noclegowych w pokojach 2,4,6 i 10-cio osobowych. Znajduje się w nim również bufet, duża sala restauracyjna, pośrednictwo pocztowe, nowe łazienki z ciepłą wodą i sala TV. Akceptowane są również karty płatnicze i znajduje się automat telefoniczny.Przy wejściu do schroniska wisi tablica poświęcona pamięci Adama Asnyka, wmurowana w 1929 roku, a oficjalnie odsłonięta w 1930 roku. Pierwotnie miała być w kuta w jedną ze skał nad Morskim Okiem.

Nie ma to jak pyszna szarlotka z kawą w schronisku Murowaniec. 😉

W jadalni na ścianie zawieszona jest upamiętniająca tablica poświęcona Stanisławowi Osieckiemu, który był inicjatorem budowy schroniska Murowaniec. Był również taternikiem, a także prezesem Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.

Szlaki

Schronisko stanowi idealną bazę dla turystów pieszych, taterników i narciarzy. Zimą obszar Kasprowego Wierchu to doskonałe tereny narciarskie, gdzie w kotle Gąsienicowym znajduje się wyciąg krzesełkowy.

Latem przez Roztokę Stawiańską możemy podejść na Kasprowy Wierch. Dla początkujących turystów polecamy również szlak nad Czarny Staw Gąsienicowy. Stamtąd zaczynają się trudniejsze szlaki na Zawrat, oraz na Kościelec przez Karb. W lewo od Murowańca odbiega szlak na przełęcz Krzyżne przez Pańszczyznę. Szlak jest łatwy, dopiero pod sam koniec znajduje się jedno trudne miejsce wokół skałki na stromym podejściu na Krzyżne.

Szlaki z Hali Gąsienicowej

  •  szlak, Schronisko na Hali Gąsienicowej (1500 m) – Dwoiśniak (1608 m) – Sucha Przełęcz (1950 m) a następnie  szlak – Sucha Przełęcz (1950 m) – Kasprowy Wierch (1985 m). Czas przejścia 1h 20′
  •  szlak – Czarny Staw Gąsienicowy (1624 m), czas przejścia 30′ , następnie   szlak na Karb (1853 m) 40′, dalej  szlakiem na Kościelec (2155 m) 40′
  •  szlak –  Krzyżne, czas przejścia 3h
  •  szlak – Zawrat, czas przejścia  2h 25′
  •    szlak – na Świnicę z Hali Gąsienicowej przez Liliowe
  •  szlak – na Świnicę z Hali Gąsienicowej przez Zieloną Dolinę Gąsienicową, Dwoiśniak (1608 m) – Zielony Staw Gąsienicowy (1672 m) – Świnicka Przełęcz (2050 m),  czas przejścia 1h 30′, następnie  szlak – Świnicka Przełęcz (2050 m) – Świnica (2301 m), czas przejścia 50′
  •  szlak – Rówień Waksmundzka, 2h 10′
  •  szlak – Psia Trawka 1h

Dane zaciągnięte z przewodnika Tatry Polskie J.Nyka

Zdjęcia objęte prawami autorskimi. Autor:Zakopane i Piękno tatr